Sprawozdanie duszpasterskie parafii św. Jerzego w Elblągu 2020

IMG_20200403_091311

Daliśmy radę

Nie można tylko narzekać, bać się, popaść w zniechęcenie i smutek. Miniony rok „przeorał” nas korona wirusem. Pokazał jak wszystko jest kruche i słabe. Zaatakował podstępnością zagrożenia, którego nie widać. Wywołał rozdrażnienie, apatię, smutek, depresję, a nawet śmierć. Zmienił naszą wiarę i praktyki religijne. Czy były w nim, mimo wszystko, jakieś elementy dobra? Spróbujmy je odnaleźć. Z lękiem i niepewnością, jak Izraelici, któryż wyszli z Egiptu, a teraz stoją przed ścianą Morza Czerwonego. Trzeba je przejść, nie bać się. Bóg pomoże.

Trochę faktów dotyczących sakramentów i sakramentaliów:

- Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi i prowadzony przez nie DPS był ogniskiem korona wirusa. Razem z pracownicami i podopiecznymi przeszły tę próbę suchą nogą.

- U Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji odbyły się pierwsze śluby s. Mari Gabrieli. Pojawiły się 3 nowe powołania. Wszystkich sióstr w klasztorze jest 22. Trudno nie przecenić ich modlitwy.

- ks. Damian koordynowała akcję szycia maseczek. Zaangażowało się mnóstwo osób.

- wybierzmowaliśmy w minionym roku 60 młodych ludzi. Dodać do tego trzeba 25 dorosłych przygotowanych drogą internetową i przez osobiste spotkania prowadzone przez ks. Łukasza.

- we wrześniu udało się przeprowadzić I Komunię dzieci. Było ich 80 w czterech grupach. Na nowy rok zapisanych jest 160 dzieci. Jest to konkretny kapitał do odbudowy pracy duszpasterskiej.

- zamówiono 13 Mszy gregoriańskich i stał się „eucharystyczny cud” 3 maja. Po trwającym kilka miesięcy napięciu komunijnym (czy komunia na rękę – czy do ust? Czy na stojąco – czy na klęcząco?), w uroczystość MB Królowej Polski, na wszystkich mszach wierni przyjmowali Eucharystię w postawie klęczącej. Bez pośpiechu, z ogromnym szacunkiem i namaszczeniu. No i mamy w kościele nowe balaski i pełna szacunku komunię na klęcząco, z reguły do ust, ale także na rękę.

- zmalała liczba chrztów. Zapisanych było 85 aż 8 zostało odwołanych (niemożliwość przyjazdu z zagranicy, niezalezienie chrzestnych, lęk o dziecko). Normalnie chrztów powinno być ponad 100. Pozostały w pamięci opowiadania matek o samotnych, często traumatycznych porodach i trwodze o zdrowie dziecka.

- ze smutkiem i bólem odnotowaliśmy jeden akt apostazji.

- odbyło się tylko 15 ślubów. Niektórzy młodzi po raz kolejny przesuwali datę ślubu. Cierpieli z powodu pustek na weselu.

- pogrzebów było 130 (covidowych 19 i 2 samobójstwa). Nie był to rok największy. W 2017 było 140 pogrzebów. Pojawiło się szereg nowych zjawisk: całkowita samotność umierania; bezradność rodziny wobec braku kontaktu z konającym, a także po jego śmierci; wydłużony czas oczekiwania na pogrzeb; częstsze pogrzeby z urną.

- niedzielna frekwencja mszalna: ubiegłoroczna (2019) 1750/1800 osób, tegoroczna (2020) 550/600.

Inicjatywy duszpasterskie:

- wielkopostna akcja „wypal mnie na modlitwie”. Dystrybucja świeczek i tekstu modlitwy.

- jedne z pierwszych w roku w Polsce wirtualne rekolekcje o bezradności, tupecie i skarceniu, z oglądalnością rzędu 50 tys. Emisja programu „O Mszy, która trawa we mnie” znalazła się w ogólnopolskiej edycji „Gościa Niedzielnego”.

- bardzo dobrze działała i działa nasza strona facebook-owa, przyzwoicie także tan normalna.

- druk rozważań różańcowych czasu pandemii (p. Ela Jarocka).

- wolontariat misyjny na Ukrainę p. Agnieszki Gosienieckiej.

- 8 metrowa „droga kwiatowa do nieba” (m.in. 500 goździków) na Wniebowzięcie NMP.

- niedziela misyjna z o. Józefem Nyaga z Kenii.

- Diecezjalna Oaza Modlitwy; Diecezjalny Diakonia Życia.

- adwentowe dni skupienia z o. Mariuszem Simoniczem.

- zespół muzyczny pp. Leszka Piankowskiego i Czarka Gojanka et consortes.

- działalność Caritas ze szczególną ogólnomiejską aktywnością „ciucholandową” (pp. Lidia Wiśniewska i Barbara Słomińska) .

- piękna aktywność kwiatowo-dekoracyjna p. Marii Wołoch i muzyczno-organowa p. Agnieszki Puzio.

Działalność materialna:

- renowacja cegieł w kościele, ściany przy chrzcielnicy i obrazie Chrystusa Miłosiernego.

- nowe, dębowe balaski w prezbiterium.

- wyremontowanie (podłogi, ścienny, elektryka) dwóch salek na plebanii.

- nowe tabernakulum (120 kg mosiądzu, najdłuższe element prawie 2 metry) – miłosierdzie, które rodzi Eucharystię i Eucharystia, która prowadzi do miłosierdzia.

Daliśmy radę – Bogu niech będą dzięki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>